Αντιπηκτική αγωγή

Μετά από κάθε τραυματισμό σε φλέβα - π.χ. με μπαλόνι ή με στεντ - ξεκινάει η φυσική διαδικασία πήξης του αίματος, ώστε να επουλωθεί η περιοχή.  Η αντιπηκτική αγωγή, μετά την αγγειοπλαστική CCSVI, έχει σκοπό να περιορίσει την εμφάνιση θρόμβου λόγω πήξης του αίματος, καθώς η ύπαρξη θρόμβου εμποδίζει τη ροή.  Μέχρι σήμερα, δεν υπάρχει ομοφωνία ως προς το ποιά αγωγή είναι ιδανικότερη, και οπωσδήποτε η αγωγή εξαρτάται και από το είδος της επέμβασης.  Η τοποθέτηση στεντ, για παράδειγμα, απαιτεί πολύμηνη χορήγηση αντιπηκτικής αγωγής, ενώ η αγγειοπλαστική με μπαλόνι όχι.

Ο Dr. Zamboni συνιστούσε αρχικά Heparin για τις τρεις εβδομάδες μετά την αγγειοπλαστική.  Ο Dr. Dake χορηγούσε Warfarin (Coumadin), ενώ μεταγενέστεροι γιατροί στις Η.Π.Α. χορηγούσαν Plavix, Aspirin, Lovenox ή Arixtra.  Κάποιοι γιατροί πιστεύουν πως δε χρειάζεται καν αντιπηκτική αγωγή.  Στην Ελλάδα δοκιμάστηκε και το Innohep.

Ένα θέμα που προέκυψε με το φάρμακο Warfarin ήταν η ασυμβατότητά του με δίαιτα υψηλή ή χαμηλή σε βιταμίνη Κ.  Καθώς το φάρμακο δρα μπλοκάροντας τη λειτουργία της βιταμίνης Κ, που είναι υπεύθυνη για την πήξη του αίματος, μία δίαιτα υψηλή σε αυτή τη βιταμίνη ευνοούσε τη δημιουργία θρόμβου, ενώ μία δίαιτα χαμηλή στην ίδια βιταμίνη ευνοούσε τις αιμορραγίες.

Για όσο καιρό οι ασθενείς είναι σε αντιπηκτική αγωγή πρέπει να προσέχουν διπλά, καθώς ένα ατύχημα οδηγεί σε ευκολότερη και μεγαλύτερη αιμορραγία.  Υπενθυμίζουμε πως ο πρώτος θάνατος ασθενούς μετά από επέμβαση CCSVI συνέβη γιατί η ασθενής έπαθε εγκεφαλικό (υπήρχε ιστορικό αιμορραγικών εγκεφαλικών επεισοδίων στην οικογένεια), το οποίο, λόγω της αντιπηκτικής αγωγής, είχε δραματικές συνέπειες.

Αρκετοί γιατροί ξεκινούν την αντιπηκτική αγωγή λίγες ώρες πριν την επέμβαση στον ασθενή, ώστε να ελαχιστοποιήσουν τις πιθανότητες θρόμβωσης.  Η θρόμβωση γίνεται αισθητή με νευρολογικές συνέπειες στον ασθενή, καθώς επανέρχονται τα συμπτώματα, λόγω μειωμένης ροής.  Η θρόμβωση είναι ανιχνεύσιμη υπερηχολογικά όταν η φλέβα δεν είναι συμπιέσιμη.

Πέρα από τα φάρμακα, υπάρχουν φυσικές αντιοξειδωτικές ουσίες που έχουν την ιδιότητα να κάνουν το αίμα ρευστό, και ο γιατρός πρέπει να γνωρίζει αν ο ασθενής τις λαμβάνει: τα ιχθυέλαια, η βιταμίνη C και η E, για παράδειγμα.  Αν και αυτές δεν έχουν μελετηθεί αν επιδρούν θετικά στην σκλήρυνση, έχει μελετηθεί η ταπεινή ασπιρίνη, και βρέθηκε, το 2005, πως βοηθούσε στην κόπωση των ασθενών σημαντικά - γιατί άραγε;

A randomized trial of aspirin for fatigue in multiple sclerosis