Απαγωγά αγγεία του εγκεφάλου

Λίγα χρόνια προτού ο Dr. Doepp γίνει συγγραφέας μίας μελέτης που δε βρήκε μήτε στένωση μήτε παλινδρόμηση στις σφαγίτιδες ασθενών με σκλήρυνση (2010), είχε γράψει μαζί με άλλους μία εργασία (2002) για το πώς απομακρύνεται το αίμα από τον εγκέφαλο, εξαιρουμένων των σφαγίτιδων.

Extrajugular pathways of human cerebral venous blood drainage assessed by duplex ultrasound

Το γενικό συμπέρασμα ήταν πως, σε κατάσταση ηρεμίας, οι σφαγίτιδες (jugular veins) κατεβάζουν περί τα 720 ml αίματος το λεπτό, ενώ οι σπονδυλικές φλέβες (vertebral veins), που λειτουργούν ως φυσική παράπλευρη διαδρομή, περί τα 47 ml αίματος.  Αν συμπιεστούν οι σφαγίτιδες, αυτό επιβαρύνει τις σπονδυλικές φλέβες, που αναλαμβάνουν πλέον ποσότητα έως και 128 ml αίματος.

Πού πάνε τα υπόλοιπα ml των σφαγίτιδων;  Είναι σαφές πως οι σπονδυλικές φλέβες δεν αρκούν, όταν δε δουλεύουν οι δύο σφαγίτιδες, αλλά οι συγγραφείς της εργασίας εικάζουν πως η ροή εξυπηρετείται κανονικά από τις επισκληρίδιες φλέβες, εντός της σπονδυλικής στήλης, και δε δημιουργείται συμφόρηση.  Να όμως που, στους ασθενείς με σκλήρυνση, η σπονδυλική στήλη επίσης δεν απομακρύνει το αίμα της σωστά, αφού πολύ συχνά πάσχει από στενώσεις στην άζυγο φλέβα, και όχι μόνο.

In conclusion, we have shown in a group of young healthy volunteers that powerful additional venous pathways besides the IJVs exist and may compensate for IJV flow cessation. The VVs as important parts of the vertebral venous system are probably not the main nonjugular drainage pathway. Instead, the variably developed deep cervical veins as well as the intraspinal epidural venous system have to be considered. Knowledge of the individual venous drainage patterns might be of clinical relevance in patients undergoing IJV resection or patients suffering from raised intracranial pressure.

O Dr. Schelling θα ήταν διαφωτιστικός εδώ.  Είναι της γνώμης πως, για τις εστίες χαμηλά στη σπονδυλική στήλη, δε μπορεί παρά να ευθύνονται ανωμαλίες των κατώτερων κοιλιακών φλεβών, των επισκληρίδιων φλεβών, της αζύγου φλέβας και της κάτω κοίλης φλέβας.  Να λοιπόν που η μετάθεση της ροής στις επισκληρίδιες φλέβες, όπως έλεγε ο Doepp το 2002, κάθε άλλο παρά αθώα είναι.

Έχουμε και λέμε λοιπόν: σε έναν υγιή άνθρωπο οι σφαγίτιδες κατεβάζουν περίπου 720 ml αίματος.  Εάν, λόγω στενώσεων, αυτές υπολείπονται, οι σπονδυλικές αναλαμβάνουν μόνο τα 128 ml.  Το υπόλοιπο αίμα, αν δεν απομακρυνθεί μέσω παράπλευρου που θα δημιουργήσει ο οργανισμός, θα απομακρυνθεί, όπως μπορεί, μέσω του φλεβικού δικτύου της σπονδυλικής στήλης.  Ήδη η μετάθεση της ροής αυτής συνεπάγεται μία καθυστέρηση.  Πόσω μάλλον όταν, εκεί που πάει τελικά να βγει από την άζυγο φλέβα, βρίσκει βαλβίδα κλειστή.

Όλα αυτά δεν ήταν γνωστά το 2002.  Τώρα που έγιναν γνωστά γιατί τα υποτιμάμε;