Τα ανοσοτροποποιητικά φάρμακα έχουν την ικανότητα να μειώνουν τον αριθμό των υποτροπών περίπου 30%. Οι υποτροπές συνοδεύονται από απώλεια ικανότητας στον ασθενή, αλλά δεν είναι αυτές που προκαλούν τον όγκο της αναπηρίας. Το κόστος της MS - σωματικό, ψυχολογικό, οικονομικό - είναι μεγαλύτερο στην προοδευτική της μορφή, και αυτή είναι άνευ υποτροπών.
Το αν τα ανοσοτροποποιητικά, μειώνοντας τις υποτροπές, καθυστερούν και την αναπηρία είναι αμφιλεγόμενο. Καθώς ο χρόνος περνάει, κάθε ασθενής έχει μεγάλη πιθανότητα (80%) να περάσει στην προοδευτική μορφή της νόσου, όπου υπάρχει απουσία φλεγμονών (υποτροπών) και διαρκής επιδείνωση. Το ίδιο, φυσικά, ισχύει και για τους ασθενείς που τελούν υπό φαρμακευτική αγωγή. Ο Νευρολόγος Dr. Confavreaux επισημαίνει πως ο χρόνος στον οποίο φτάνει ο ασθενής σε κρίσιμη αναπηρία φαίνεται να καθορίζεται από κάτι άλλο και όχι τη συχνότητα των υποτροπών ή την αρχική διάγνωση (π.χ. καλοήθης MS):
Τimes to reach disability milestones, and ages at which these landmarks are reached, follow a predefined schedule not obviously influenced by relapses, whenever they may occur, or by the initial course of the disease, whatever its phenotype.
Natural history of MS
Αυτό το "κάτι άλλο" φαίνεται να ωριμάζει στον χρόνο και με την ηλικία, και το CCSVI θα μπορούσε να ρίξει φως σε μία τέτοια συσχέτιση: μία εμβρυολογική προϋπόθεση, που εξελίσσεται στον χρόνο ως φλεβική ανεπάρκεια ώσπου αρχίζει να γίνεται συμπτωματική.
Oι ίδιοι Νευρολόγοι από τη Γαλλία επιβεβαιώνουν τα παραπάνω λεγόμενα σε άλλη έρευνα του 2000, και φυσικά δεν είναι οι μόνοι που ισχυρίζονται πως οι υποτροπές δεν έχουν σχέση με την συσσώρευση της αναπηρίας:
Among patients with multiple sclerosis, relapses do not significantly influence the progression of irreversible disability.
Relapses and progression
Τότε, είχαν συγκρίνει μεταξύ τους ασθενείς με RR σκλήρυνση και ασθενείς με προοδευτική μορφή της νόσου από την αρχή. Έτσι, ενώ για να φτάσουν σε EDSS 4 η πρώτη ομάδα χρειάστηκε περισσότερα από 11 χρόνια, το πέρασμα από EDSS 4 σε EDSS 6 απαίτησε τον ίδιο περίπου χρόνο και για τις δύο ομάδες.
Το 2010 μία μεγάλη έρευνα που εξέτασε την πορεία 806 ασθενών έβγαλε επίμαχα συμπεράσματα: περισσότερες από 3 υποτροπές στην αρχή της νόσου είναι σημάδι γρήγορης επιδείνωσης, αλλά η παρουσία υποτροπών από τον δεύτερο χρόνο της νόσου και μετά δείχνει μία σταθερότερη κατάσταση και αργή επιδείνωση. Μπέρδεμα. Συμπέρασμα: δε μπορούμε να κάνουμε προβλέψεις για την αναπηρία βάσει του αριθμού των υποτροπών, ούτε, φυσικά, να ελπίζουμε πως θα μειώσουμε την αναπηρία αν μειώσουμε τις υποτροπές μέσω των διαθέσιμων φαρμάκων:
The findings here from nearly 30 000 patient-years of data have implications for current clinical practice, for interpreting trial results and for designing future ones. The dissociation between relapses and progression implies that relapses (except possibly during Years 1 and 2) are not a valid outcome surrogate for the late disability constituting the main social, medical and economic impact of multiple sclerosis. Therapeutic reduction/prevention of relapses should not be relied on to impact on later disability accumulation.
A geographically based study
Τα συμπεράσματα αυτά θέτουν, προ των ευθυνών τους, τους ισχυρισμούς φαρμακευτικών εταιρειών/ιατρών για την υποτιθέμενη καθυστέρηση της αναπηρίας μέσω της μείωσης των υποτροπών που υπόσχονται, και πάλι μόνο για το 30%, τα ανοσοτροποποιητικά.
Αντίθετα, ο σίδηρος, τον οποίο η Νευρολογία δεν έχει μελετήσει επαρκώς καθώς τον θεωρεί επιφαινόμενο της νόσου, είναι σαφέστερος δείκτης αναπηρίας από τον αριθμό των υποτροπών. Σίδηρος έχει εντοπιστεί και σε εγκεφάλους ασθενών με χαμηλή εστιακή δραστηριότητα - λίγες εστίες δηλαδή, και μάλιστα σε ασθενείς με λίγες εστίες υπήρχε περισσότερος σίδηρος από όσον υπήρχε σε ασθενείς με πολλές εστίες. Βάσει αυτού, οι Burgetova et al υποστήριξαν πως η ασθένεια (MS) είναι προοδευτική από την αρχή, είτε κάνει υποτροπές είτε δεν κάνει.
We also found that in the subgroup with small LL value, iron accumulation is higher than in the subgroup with large LL value. The hypothesis of a neurodegenerative component of MS is supported by the changes in iron content in the brain.
Accumulation of iron
Βάσει αυτού, κάποιος να μου εξηγήσει γιατί επιμένουμε να μειώνουμε εστίες και να καθαρίζουμε μαγνητικές.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου