Δευτέρα 12 Σεπτεμβρίου 2011

Υποδόριες αιμορραγίες στην πολλαπλή σκλήρυνση

Μία ενδιαφέρουσα εργασία του 1958 (Roy L. Swank) επισημαίνει ανώμαλες αιμορραγίες που συμβαίνουν στα κάτω άκρα σε ασθενείς με σκλήρυνση κατά πλάκας, και μάλιστα ενισχύονται πριν την εμφάνιση νευρολογικών συμπτωμάτων στους ασθενείς.  Η συσχέτιση των δύο φαινομένων ήταν τόσο ισχυρή σε σύνολο 48 ασθενών στο Μόντρεαλ,  που μελετήθηκαν επί έξι συναπτά έτη, ώστε ο συγγραφέας δικαίως θεωρεί πως διαταραχές του αίματος ή των αγγείων χαρακτηρίζουν την σκλήρυνση κατά πλάκας:




The present writer sometimes observed hemorrhages in patients who had not previously been aware of  their presence.  They  occur  on  the  extremities, usually legs or thighs.  In  those instances where their development  was observed from the beginning, they appeared first as very small red spots several millimeters  in  diameter.  In the  course  of  24 hours  these  spots  spread  out to become approximately  1  to  2  cm.  in diameter and became a blue  color.  In another  day or  so  they became  yellowish and  then  gradually disappeared.  Biopsies of  five  spontaneous hemorrhages,  where trauma  could  be  coddently ruled out,  revealed extravasated  red blood cells infiltrating  the deeper layers of  the derma  and  subcutaneous fat.



Σημειακές αιμορραγίες ερυθρού χρώματος, με μικρή διάμετρο, εξελίσσονται μέσα στη μέρα ώσπου γίνονται μπλε, μετά κίτρινες και μετά εξαφανίζονται.




In addition to  the small subcutaneous hemorrhages,  the author  also observed  the  spontaneous  appearance of  white  linear streaks  of the lower extremities in several patients. These appeared  abruptly, lasted a few  seconds,  and then disappeared.  The  author  has observed and  a number  of  patients  have described petechial hemorrhages  in large number after having  their blood pressure  taken both under  and distal  to  the blood pressure cuff, and petechial hemorrhages  have been seen  around  the waist or  at  other  places  where  constriction  of  the body  by  a  belt  or  elastic  had  been present.



Ταυτόχρονα με τις μικρο-αιμορραγίες, παρατηρήθηκε η αιφνίδια εμφάνιση λευκών λωρίδων στα κάτω άκρα των ασθενών, οι οποίες σύντομα εξαφανίζονταν.  Τα αγγειακά αυτά φαινόμενα εμφανίζονται περιοδικά και είτε προτρέχουν είτε συνοδεύουν την επιδείνωση της νόσου.  Στην ομάδα ασθενών του Μόντρεαλ, οι αιμορραγίες έπεσαν σε ύφεση, όταν και η νόσος των ασθενών ήταν λιγότερη ενεργή.




These vascular phenomena  (in particular the subcutaneous  hemorrhages  and  white  linear streaks on  the extremities)  appear periodically and  frequently  coincide  with  or  precede  activity  of  the  disease as manifested by exacerbation  of  existing symptoms  or  the  development  of  new  symptoms.  In  the past six years during which  these phenomena have been observed,  they have  become progressively  less frequent as  the  disease  itself  has become  less active  (attacks less  frequent)  in  our Montreal group  of  patients.  Shulman  and  co-workers’ also  noted a  correlation  between changes in capillary fragility  and  clinical activity  of  multiple  sclerosis.



Ο συγγραφέας εύστοχα, και τόσο πρώιμα (1958), "βγάζει" την πολλαπλή σκλήρυνση από τα στενά όρια του κεντρικού νευρικού συστήματος, κι ας μην γνωρίζει να την τοποθετήσει επακριβώς στις επίμαχες φλέβες:




In  preceding  articles  evidence has been presented  which  implicates  the  vascular system  and  especially  the  blood  itself  in the pathogenesis  of  this  disease.  In  the  last  few years  there  has developed increasing  interest in  the blood elements and clotting mechanisms in  multiple  sclerosis. [..] The observations reported in this paper  lend some  support, although  indirect,  to  the  contention  that multiple  sclerosis  is not  localized primarily  in or  confined to  the central nervous system.



Δεν γνωρίζω πως εξηγούνται οι ανώμαλες αυτές αιμορραγίες στην πολλαπλή σκλήρυνση.  Επιβεβαίωση της αυξημένης πίεσης του φλεβικού συστήματος συνολικά, όπως μετρήθηκε από τον Dr. Zamboni?  Ένδειξη ενός γενικότερα ευαίσθητου φλεβικού συστήματος εκ γενετής;  Κάτι άλλο;


Η εργασία είναι διαθέσιμη ολόκληρη σε οποιονδήποτε τη ζητήσει.


Swank, Roy L.  "Subcutaneous hemorrhages in multiple sclerosis", Neurology 1958; 8; 497

24 σχόλια:

  1. Υπαρχει λοιπον μια ιδιοτητα των ερυθρων αιμοσφαιριων που λεγεται παραμορφωσιμοτητα (deformability).
    Τα ερυθρα αιμοσφαιρια ειναι σαν μια μπαλα αποπλατυσμενη, με μια καμπυλη επιφανεια στη μεση. Η παραμορφωσιμοτητα αφορα την ικανοτητα των ερυθρων να συμπιεζονται, να διπλωνονται και να παραμορφωνονται ΓΙΑ ΝΑ ΠΕΡΑΣΟΥΝ στο τελος της διαδρομης τους απο τις αρτηριες, μεσα απο τα λεπτα τριχοειδη αγγεια και να παραδωσουν το οξυγονο και τα χρησιμα συστατικα που μεταφερουν στους ιστους.
    Μετα εισερχονται στις λεπτες φλεβες και επιστρεφουν στην καρδια και τους πνευμονες για να παρουν οξυγονο κ.ο.κ.
    Υπαρχουν καταστασεις/παθησεις οπου τα ερυθρα ειναι ελαττωματικα, και προσπαθωντας να "λυγισουν", σπαζουν. Τοτε γινεται αιμολυση, και το πολυτιμο αιμα χανεται εκτος των αγγειων (εξαγγειωνεται), και κανει τετοια φαινομενα οπως οι αιμορραγιες που αναφερονται.
    Τετοιες γενετικες παθησεις ειναι ολες οι αιμοσφαιρινοπαθειες.
    Τετοιες καταστασεις ειναι ολες οι καταστασεις μεγαλου στρες του οργανισμου, π.χ. οξεια φλεγμονη, οξεια λοιμωξη, ενα μεγαλο τραυμα. Το κοινο χαρακτηριστικο ολων των παραπανω ΕΙΝΑΙ Η ΥΠΟΞΙΑ, που κανει τα ακαμπτα ερυθρα να σπαζουν.
    Τα ερυθρα σπαζουν, χειροτερευουν την υποξια η οποια μειωνει κι αλλο την παραμορφωσιμοτητα τους. Φαυλος κυκλος.
    Πρεπει τωρα να φανταστουμε μια ωση και τα προεορτια της σαν μια ΑΣΗΠΤΗ (δηλαδη χωρις μικροβιο ή ιο) ΕΓΚΕΦΑΛΙΤΙΔΑ (φλεγμονη του εγκεφαλου).
    Τωρα ολα ειναι κατανοητα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Το κοινο χαρακτηριστικο ολων των παραπανω ΕΙΝΑΙ Η ΥΠΟΞΙΑ

    Προφανώς μιλάμε για γενικευμένη υποξία στο αίμα, σε ολόκληρο το σώμα, που ίσως οφείλεται σε πρόβλημα ανταλλαγής αερίων στους πνεύμονες ή πρόβλημα κατά την πρόσληψή του από το αιμοσφαίριο (π.χ. αιμοσφαιρινοπάθειες). Σωστά το αντιλαμβάνομαι;

    που κανει τα ακαμπτα ερυθρα να σπαζουν

    Υπάρχει τρόπος να μετρήσουμε την παραμορφωσιμότητα;

    Δεν πρέπει να είναι τυχαίο το γεγονός ότι λίγο πριν τη χειρότερη ώση της ζωής μου είχα 3 αναιμίες:

    - Υποχρωμική
    - Μικροκυτταρική
    - Ανισοκυτταρική

    και μόλις 400 CD4 (!!!)

    Άρα είναι προφανές ότι το ΚΝΣ, που ήδη έχει πρόβλημα στην ανταλλαγή αερίων με το αίμα, να δέχεται ακόμα λιγότερο οξυγόνο, λόγω της γενικευμένης υποξίας, που προκαλείται από τον οποιοδήποτε λόγο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. σωστα
    το ιδιο προβλημα συναντουν τα ερυθρα οπως ειπες και στους πνευμονες, παλι πρεπει να καμφθουν
    αλλά και στον σπληνα και αλλου.
    Οταν βεβαια αυτο ειναι αντιστρεπτο και παροδικο σαν κατασταση, ολα καλα.
    Οταν ειναι αντιστρεπτο αλλα παραμενει για δυο μηνες, οπως σε μια ωση, τοτε οι συνεπειες ειναι καταστροφικες.
    η παραμορφωσιμοτητα βεβαιως μετριεται

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Και φτάνουμε στο πρόβλημα του αυγού και της κότας:

    Η παραμορφωσιμότητα ελλαττώνεται όταν επικρατεί υποξία στο αίμα ή το αντίθετο; Φαντάζομαι ότι ισχύουν και τα 2.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Δείτε κάποια κοινά που μοιράζεται η σκλήρυνση κατά πλάκας με άλλες ασθένειες και στο άρθρο: "Ερυθρά κύτταρα του αίματος και χρόνιες ασθένειες".

    http://ccsvitalk.gr/blog/?p=2124

    Όπως αναφέρετε και οι δύο, στην παραπάνω εργασία η μη παραμορφωσιμότητα των ερυθρών κυττάρων επηρεάζει άμεσα την οξυγόνωση των ιστών. Οι συγγραφείς θεωρούν πιθανή την "altered blood rheology in a potential causal role".

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Δεν ειχα προσεξει αυτο το σημαντικο αρθρο τον αυγουστο
    Τελικα ολα εχουν ειπωθει, αλλα με τροπο που μοιαζει να μην συχετιζεται κατ' αρχην με τη χενφα.
    Τωρα ομως ξεκαθαριζει:Η φλεγμονη και η υποξια στον εγκεφαλο επηρεαζουν τα ερυθρα που με τη σειρα τους επιτεινουν την υποξια του.
    Οι διαταραχες απο τα διαφορα συστηματα στη διαρκεια μιας ωσης πρεπει να ειναι ΙΣΧΑΙΜΙΚΗΣ αιτιολογιας. Γι' αυτο και ειναι σε καποιον βαθμο αντιστρεπτες.
    Αυτη πρεπει να ειναι η παθοφυσιολογια μιας ωσης.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. ..αιμοσφαιρινοπαθεια ειναι για παραδειγμα η δρεπανοκυτταρικη αναιμια. Εδω υπαρχει εκ γενετης μια παθολογικη αιμοσφαιρινη S μεσα στα ερυθρα. Αυτα τα ερυθρα ειναι δυσκαμπτα και σπαζουν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Και για αυτό το λόγο, μάλλον, λειτουργεί η πλασμαφαίρεση. Βελτιώνει τα ρεολογικά χαρακτηριστικά του αίματος:

    http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/1706550
    http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/1801230

    Ίσως πρέπει να γράψουμε ένα ακόμα άρθρο για αυτά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Η ώση είναι αποτέλεσμα της αντιδρασης του ανοσοποιητικού στη βλάβη που έχει ήδη συντελεστεί.

    http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/20035511

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. @Pelopidas
    Οι άνθρωποι που είναι επιρρεπής σε αιμολυτικά επεισόδια λόγω παθογένειας μπορούμε να τους κατατάξουμε στις επικίνδυνες ομάδες ασθενών με σκλήρυνση?

    Eπίσης συχνά η μόνιμα αιμολυτικά επεισόδια δημιουργούν προβλήματα σε σπλήνα και συκώτι

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. εννοω τα συμπτωματα μιας ωσης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. @tokyo
    οχι, καθολου, η χενφα υπαρχει απο την αρχη και δημιουργει υποξια στο κεντρικο νευρικο συστημα
    δημιουργει μια χρονια φλεγμονη, αλλα σε μια οξεια φαση πρεπει και τα ερυθρα να αλλοιωνονται οπως ειπαμε
    προκαλωντας ΙΣΤΙΚΗ ΥΠΟΞΙΑ ,
    κι αυτο εξηγει καποια συμπτωματα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Όσον αφορά τη παραμορφωσιμότητα και το τρόπο μέτρησης
    νομίζω o άμεσος τρόπος για να γίνει είναι τα Δ.Ε.Κ
    Το δεύτερο κριτήριο μέτρησης είναι η χολερυθρίνη η οποία είναι αποτέλεσμα της υψηλής αιμοσφαιρίνης αρά αιμόλυση!

    Πελοπίδα δεν διαφωνώ στο ότι η Χ.Ε.Ν.Φ.Α μπορεί να προϋπάρχει αλλά στο αν συνδυαστεί με χρονιές παθήσεις αιμολυτικού χαρακτήρος έχουμε μεγαλυτερη πρόοδο στη σκλήρυνση η όχι;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Τα αγγεία και άρα και οι φλέβες αποτελούνται κι΄αυτά από κύτταρα που για να ζήσουν χρειάζονται οξυγόνο. Σε μια γενικευμένη υποξία εξαιτίας κάποιου προβλήματος στα ερυθρά, παθαίνουν υποξία και τα αγγεία κι' ίσως οι φλέβες (αφού το αίμα που φτάνει σε αυτές, ακόμα και σε φυσιολογικές συνθήκες, έχει λίγο οξυγόνο) σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό. Άρα το φλεβικό πρόβλημα που προκαλεί (ή μπορεί να προκαλέσει) CCSVI, σε συνθήκες τέτοιας υποξίας θα επιδεινωθεί και άρα θα επιδεινωθεί (ή θα προκληθεί) και το CCSVI.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Συμφωνώ. Νομίζω θα γίνει κατανοητό στο μέλλον πώς το άλυτο CCSVI επιφέρει όχι μόνο νευρολογικά προβλήματα, αλλά επιδείνωση και στις ίδιες τις φλέβες του CCSVI. Άλλωστε όλες οι φλεβικές ασθένειες, αρχής γενομένης αυτών των κάτω άκρων, είναι progressive και εξελίσσονται στον χρόνο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Το CCSVI προκαλεί "εικονική" υποξία μόνο στο ΚΝΣ και πουθενά αλλού. Δεν είναι γενικευμένη αλλά τοπική υποξία, η οποία δεν οφείλεται σε έλλειψη αλλά σε κακή μεταφορά του οξυγόνου απο το αίμα στο νευρικό ιστό.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Λογικά, οτιδήποτε ελλαττώνει το οξυγόνο στο αίμα θα ελλαττώσει και το οξυγόνο στο ΚΝΣ. Προφανώς, πρέπει να γίνουν έρευνες που να μετρούν οξυγόνωση στο ΚΝΣ σε συνθήκες αναιμίας συνδυαζομένης με ΧΕΝΦΑ, ώστε να είμαστε βέβαιοι, αλλιώς μπορούμε μόνο να εικάζουμε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. Δεν εννοω τα συμπτωματα που εχουν σχεση με το κεντρικο νευρικο συστημα.
    Ας δουμε την κοπωση, που ειναι πολυ μεγαλη στη διαρκεια μιας ωσης. Και για την οποια δεν εχει δοθει καμια ικανη εξηγηση.
    Ενταξει, η απομυελινωση (που προκαλειται απο τη φλεγμονη της χενφα) προκαλει βραδεις ρυθμους στην μεταδοση των ερεθισματων. Αλλα το οργανο-στοχος των ερεθισματων (οι μυες) δεν εχουν βεβαια ατροφησει, ομως δεν ανταποκρινονται.
    Θα μπορουσε να ειναι η υποξια ΠΕΡΙΦΕΡΙΚΑ που το προκαλει?
    Η μειωμενη ικανοτητα του αιματος (των ερυθρων) να τους αποδωσει οξυγονο, για να λειτουργησουν κανονικα?
    Οι μελετες που βρισκουν την πραμορφωσιμοτητα επηρεασμενη στη διαρκεια μιας ωσης, την εχουν μετρησει στο περιφερικο αιμα.
    Δηλαδη, αν και η διαταραχη/φλεγμονη ειναι στον εγκεφαλο, η υποξια γενικευεται, ειναι παντου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. ..θα επρεπε βεβαια, οπως ειπατε, να βρουμε λιγο ανεβασμενη την εμμεση -ελευθερη χολερυθρινη στη διαρκεια μιας ωσης, αλλα δεν βρισκω καμια εργασια
    ιδου, πεδιο μαχης λαμπρον!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. και μηπως η αναεροβια λειτουργια των μυων παραγει γαλακτικο οξυ, που δημιουργει τις κραμπες και τον μυικο πονο?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. Το CCSVI προκαλει τοπικη υποξία όχι όμως μόνο στο ΚΝΣ, αλλά και στον αιματοεγκεφαλικό φραγμό και στις φλέβες που απομακρύνουν το αίμα από το ΚΝΣ, γιατί αν το αίμα δεν μπορεί να κυκλοφορήσει σωστά από το σημείο εισόδου του στο ΚΝΣ μέχρι το σημείο του φλεβικού προβλήματος, δεν μπορεί να μεταφέρει σωστά οξυγόνο ούτε στο ΚΝΣ ούτε στον αιματοεγκεφαλικό φραγμό ούτε στις φλέβες που απομακρύνουν το αίμα από το ΚΝΣ. Αν προστεθεί σε αυτή την υποξία και η γενικευμένη υποξία που προκαλείται από τον περιορισμό της δυνατότητας των ερυθρών να "κουβαλάν" οξυγόνο, τότε η υποξία γίνεται χειρότερη και για το ΚΝΣ και για τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό και για τις φλέβες που απομακρύνουν το αίμα από το ΚΝΣ.

    Υ.Γ. Η μειωμένη παραμορφωσιμότητα των ερυθρών και ο περιορισμός της δυνατότητας τους να "κουβαλάν" οξυγόνο, μπορεί να μην έχουν σχέση αίτιου - αποτελέσματος, αλλά κοινή αιτία. O Swank εντοπίζει αυτή την αιτία στη διατροφή. Δεν ξέρω αν είναι η μόνη αιτία, πάντως είναι αξιοσημείωτο ότι τα κορεσμένα λίπη (που ο περιορισμός τους στο ελάχιστο αποτελεί τη βάση της δίαιτας Swank), μειώνουν την παραμορφωσιμότητα των ερυθρών και ταυτόχρονα οξειδώνονται πολύ πιο δύσκολα (απορροφούν δηλαδή λιγότερο οξυγόνο) σε σχέση με τα ακόρεστα και πολυακόρεστα λίπη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  22. Το CCSVI προκαλει τοπικη υποξία όχι όμως μόνο στο ΚΝΣ, αλλά και στον αιματοεγκεφαλικό φραγμό και στις φλέβες που απομακρύνουν το αίμα από το ΚΝΣ

    Θα μπορούσε. Δεν ξέρω αν υπάρχει κάποια εργασία που να έχει μετρήσει την οξυγόνωση του φλεβικού τοιχώματος. Μπορούμε, λοιπόν, μόνο να υποθέτουμε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  23. Εννοείς ότι ακόμα και σε συνθήκες τοπικής υποξίας του ΚΝΣ, το οξυγόνο μπορεί να φτάνει για τα αγγεία της περιοχής και τις φλέβες και επειδή παίρνουν οξυγόνο πριν από το ΚΝΣ να μην υπάρχει πρόβλημα υποξίας για τα αγγεία και τις φλέβες. Άρα πρέπει να γίνουν μετρήσεις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  24. Υπάρχει οξυγόνο, αλλά λόγω της διαταραχής δεν απορροφάται όσο πρέπει από το ΚΝΣ. Αυτό το γνωρίζουμε.

    Αυτό που δε γνωρίζουμε είναι αν το ίδιο φαινόμενο ισχύει και για τις τις φλέβες. Δεν έχουμε μελέτες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή